Salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum') is een sierlijke vaste plant voor halfschaduw en schaduw met gebogen stengels, bontgerande bladeren en hangende crèmewitte bloemen. Vooral de combinatie van de elegante groeiwijze en de lichte bladranden maakt deze salomonszegel bijzonder waardevol in een schaduwborder.
De groene bladeren hebben een duidelijke crème- tot witachtige rand. Daardoor blijft de plant ook na de bloei opvallend. In donkere tuinhoeken reflecteren de lichte bladranden bovendien relatief veel licht, waardoor de plant de beplanting visueel kan oplichten.
In het late voorjaar en de vroege zomer verschijnen onder de gebogen stengels kleine groepjes hangende buisvormige bloemen. Ze zijn crèmewit, hebben meestal groene uiteinden en verspreiden een lichte geur.
De plant bereikt ongeveer 60 tot 100 cm hoogte. Via ondergrondse wortelstokken ontstaat langzaam een steeds grotere groep. Toch blijft de groei doorgaans beheersbaar en past de plant uitstekend tussen varens, elfenbloem, Kaukasisch vergeet-mij-nietje en andere schaduwplanten.
Een humusrijke, vochthoudende maar goed doorlatende bodem geeft de beste resultaten. Vooral in lichte tot diepe halfschaduw komt het bontgekleurde blad mooi tot zijn recht.
Maak een schetsafspraak
Heeft u hulp nodig bij het maken van een tuinontwerp en/of het samenstellen van een beplantingsplan? Maak dan een afspraak met de Schetsservice!
1. Herkomst en naamverklaring van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Polygonatum odoratum var. pluriflorum behoort tot de aspergefamilie (Asparagaceae).
De botanische variëteit komt van nature voor in Korea en Japan. Daar groeit salomonszegel als wortelstokvormende vaste plant binnen het gematigde klimaat.
Bij deze bontbladige vorm vraagt de botanische naam enige uitleg.
De plant staat in veel oudere tuinboeken, catalogi en plantenlijsten vermeld als Polygonatum falcatum 'Variegatum'. Die naam komt ook tegenwoordig nog regelmatig in de handel voor.
De geaccepteerde horticulturele naam luidt echter Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum'.
Daarom nemen we Polygonatum falcatum 'Variegatum' als belangrijk synoniem op, maar gebruiken we in de plantenencyclopedie de actuele naam.
De geslachtsnaam Polygonatum komt uit het Grieks. Poly betekent veel en gonu betekent knie of knoop. De naam verwijst naar de knoopachtige verdikkingen en littekens op de ondergrondse wortelstok.
Daar sluit ook de Nederlandse naam salomonszegel op aan.
Wanneer een oude stengel van de wortelstok loslaat, blijft een rond litteken achter. Deze littekens deden volgens de traditionele naamverklaring denken aan zegelafdrukken. Zo ontstond de verwijzing naar het zegel van koning Salomo.
De soortaanduiding odoratum betekent geurend. De bloemen van deze groep kunnen inderdaad een lichte, aangename geur verspreiden.
De naam van de variëteit, pluriflorum, betekent veelbloemig. Pluri verwijst naar meerdere of veel en florum naar bloemen.
De cultivarnaam 'Variegatum' verwijst naar het bonte blad. Ieder groen blad heeft een lichte crème- tot witkleurige rand.
Juist deze bonte bladtekening maakt de cultivar voor het tuinontwerp aanzienlijk opvallender dan een volledig groenbladige salomonszegel.
2. Algemene informatie over salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Wetenschappelijke naam: Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum'
Synoniem: Polygonatum falcatum 'Variegatum'
Andere synoniemen: Polygonatum japonicum 'Variegatum' en Polygonatum odoratum 'Variegatum'
Nederlandse naam: salomonszegel
Plantenfamilie: Asparagaceae
Planttype: vaste plant / wortelstokvormende vaste plant
Herkomst botanische variëteit: Korea en Japan
Hoogte: ongeveer 60–100 cm
Breedte: ongeveer 30–50 cm per volwassen pol, geleidelijk verder uitbreidend via wortelstokken
Plantdichtheid: ongeveer 5–7 planten per m²
Groeiwijze: polvormend tot langzaam uitbreidend, met sierlijk gebogen stengels
Groeisnelheid: gemiddeld
Toepassing: schaduwborder, bostuin, bosrand, onderbeplanting van bomen en heesters, cottage garden en natuurlijke tuin
Winterhard: zeer goed winterhard
RHS-winterhardheid: H7
Standplaats: halfschaduw tot schaduw; zon is mogelijk wanneer de bodem voldoende vochtig blijft
Bodem: vruchtbaar, humusrijk, vochthoudend maar goed doorlatend
Zuurgraad: zuur, neutraal of kalkhoudend
Blad: langwerpig tot lancetvormig, regelmatig langs de gebogen stengels geplaatst
Bladkleur: groen met crème- tot witkleurige bladranden
Wintergroen: nee, bladverliezend
Bloeiperiode: ongeveer mei en juni
Bloemkleur: crèmewit met groene uiteinden
Bloemvorm: hangend, buis- tot klokvormig, in kleine groepjes onder de stengels
Geur: licht geurend
Vermeerdering: delen in het voorjaar
3. Uiterlijk en kenmerken van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum') vormt sierlijke, gebogen stengels die vanuit een ondergrondse wortelstok omhoogkomen. De stengels bereiken doorgaans ongeveer 60 tot 100 cm hoogte.
Langs iedere stengel staan regelmatig geplaatste langwerpige tot lancetvormige bladeren. Ze volgen de boog van de stengel en geven de plant daardoor een opvallend geordend uiterlijk.
Het blad is groen met een crème- tot witkleurige rand. Vooral in halfschaduw valt deze lichte tekening sterk op. De afzonderlijke bladeren lijken daardoor scherper van elkaar gescheiden dan bij een volledig groenbladige salomonszegel.
Onder de stengels verschijnen in het late voorjaar kleine groepjes hangende bloemen. Ze zitten in de bladoksels en volgen daardoor eveneens het ritme van de gebogen stengel.
De combinatie van horizontaal gerichte bladeren en hangende bloemen geeft de plant een heel herkenbaar silhouet.
Via de wortelstokken groeit een jonge plant langzaam uit tot een bredere groep. De uitbreiding verloopt rustig genoeg om de plant goed te kunnen combineren met andere vaste planten.
In het najaar sterven bladeren en stengels af. Tijdens de winter blijft de plant ondergronds aanwezig.
4. Blad en sierwaarde van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Het bonte blad vormt bij deze salomonszegel een van de belangrijkste sierwaarden.
De groene bladschijf heeft rondom een lichte crème- tot witachtige rand. Daardoor blijft ieder afzonderlijk blad duidelijk zichtbaar, zelfs wanneer meerdere stengels door elkaar groeien.
In een schaduwborder levert dat een belangrijk voordeel op.
Donkergroene planten kunnen op enige afstand gemakkelijk in elkaar overlopen. Een varen, elfenbloem en groenbladige vaste plant vormen dan samen één groot donker vlak.
De lichte bladranden van salomonszegel doorbreken zo'n massa.
Ze tekenen de vorm van de plant als het ware opnieuw uit.
Daar komt de gebogen groeiwijze bij. De lichte bladranden volgen de bogen van de stengels en creëren daardoor een subtiel lijnenspel tussen andere planten.
Het blad behoudt zijn sierwaarde veel langer dan de bloemen.
Na de bloei blijft de plant gedurende de zomer dus interessant. Daardoor past deze cultivar uitstekend binnen een schaduwbeplanting die vooral op bladstructuren rust.
In het najaar neemt de frisheid van het blad af. Uiteindelijk sterft het bovengrondse gedeelte volledig af en krijgt de plant zijn winterrust.
5. Bloei van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
De bloei valt voornamelijk in mei en juni.
Onder de gebogen stengels hangen crèmewitte, buisvormige bloemen. De uiteinden hebben vaak een groene tint.
De bloemen staan niet boven op de plant, maar hangen juist onder het bladerdek. Daardoor moet u soms iets dichterbij komen om ze goed te bekijken.
Dat past bij het verfijnde karakter van salomonszegel.
De plant vraagt niet van grote afstand om aandacht zoals een felgekleurde voorjaarsheester. De bloemen vormen eerder een detail dat u ontdekt wanneer u langs de beplanting loopt.
De lichte geur voegt daar nog een extra kwaliteit aan toe.
Door de regelmatige plaatsing langs de stengels ontstaat tijdens de bloei een mooi ritme van bladeren en hangende bloemen.
Na de bloei kunnen donkere bessen ontstaan. Voor de sierwaarde spelen deze doorgaans een kleinere rol dan blad en bloemen.
Bij het tuinontwerp zou ik de plant daarom vooral selecteren vanwege de combinatie van elegante groei, bont blad en voorjaarsbloei.
6. Standplaats en bodem voor salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Salomonszegel voelt zich het beste thuis in halfschaduw tot schaduw.
Een plek onder bladverliezende bomen en heesters past uitstekend. In het voorjaar bereikt daar nog relatief veel licht de bodem, terwijl het bladerdek tijdens de zomer voor koelere omstandigheden zorgt.
Ook een noord- of oostgerichte border biedt vaak goede omstandigheden.
De bodem mag vruchtbaar, humusrijk en vochthoudend zijn. Tegelijkertijd moet overtollig regenwater voldoende kunnen verdwijnen.
Een losse bosgrond met veel verteerd blad sluit goed aan bij de groeiwijze.
Op arme zandgrond helpt compost of bladaarde om het vochtvasthoudend vermogen te vergroten.
Op zware kleigrond verdient vooral de structuur aandacht. Een verdichte bodem met langdurig stilstaand water past minder goed.
Salomonszegel houdt niet van extreme zomerdroogte. Onder grote bomen kan juist wortelconcurrentie voor vocht ontstaan. Geef daarom tijdens langdurig droge perioden zo nodig extra water.
Een laag bladcompost of afgevallen blad helpt de bodem koel en humusrijk te houden.
7. Toepassing en combinaties met salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Deze salomonszegel past uitstekend in een schaduwborder, bostuin, bosrand en als onderbeplanting van bomen en heesters.
Mooie combinaties ontstaan bijvoorbeeld met:
- geschubde mannetjesvaren (Dryopteris affinis)
- tongvaren (Asplenium)
- elfenbloem (Epimedium)
- Kaukasisch vergeet-mij-nietje (Brunnera)
- mukdenia (Mukdenia rossii)
- nieskruid (Helleborus)
- purperklokje (Heuchera)
- schaduwgrassen
Bij deze cultivar kunnen we bewust gebruikmaken van lichte bladkleur.
Ontwerptip: gebruik bontbladige planten om visueel licht in een donkere border te brengen.
Een schaduwborder bestaat gemakkelijk uit veel verschillende tinten groen.
Dat hoeft helemaal niet saai te zijn wanneer de bladvormen voldoende verschillen. Toch kan een donkere hoek soms extra licht gebruiken.
Daarvoor hoeven we niet automatisch een witbloeiende plant te kiezen.
Bloemen verdwijnen na enkele weken. Een lichte bladrand blijft maanden zichtbaar.
Plaats bijvoorbeeld een groep bontbladige salomonszegels tussen donkergroene varens. De fijne varenbladeren vormen dan een donkere achtergrond waartegen de crème-witte bladranden duidelijk afsteken.
Ook naast Mukdenia ontstaat een sterk contrast.
Mukdenia heeft brede, gelobde bladeren. Salomonszegel voegt daar langwerpige bladeren en gebogen stengels aan toe.
Zo combineren we niet alleen verschillende kleuren, maar ook totaal verschillende bladstructuren.
Herhaal de bonte salomonszegel op enkele plekken in dezelfde border en er ontstaat een subtiel licht ritme. Dat werkt vooral goed wanneer de groepen niet direct naast elkaar staan. Een eerste groep kan bijvoorbeeld langs een pad groeien. Een tweede groep verschijnt enkele meters verder onder een heester.
De lichte bladranden leggen vervolgens visueel een verbinding tussen beide plekken.
Gebruik bont blad wel met enige terughoudendheid. Wanneer iedere tweede plant witgerand, geelgevlekt of zilverkleurig blad heeft, verliest het lichte accent zijn kracht.
Juist tussen overwegend groen blad krijgt deze salomonszegel zijn mooiste functie.
8. Groeiwijze en onderhoud van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Salomonszegel groeit vanuit ondergrondse wortelstokken en vormt ieder voorjaar nieuwe scheuten.
De jonge scheuten zijn aanvankelijk recht, maar ontwikkelen tijdens het uitgroeien hun kenmerkende gebogen vorm.
Veel onderhoud vraagt de plant niet.
Laat de stengels gedurende het groeiseizoen zoveel mogelijk met rust. Ze zijn sierlijk, maar kunnen vooral tijdens het uitlopen gemakkelijk beschadigen.
Ook bij werkzaamheden tussen de planten verdient daarom enige voorzichtigheid de voorkeur.
Geef tijdens langdurige droogte water, vooral wanneer de plant onder bomen groeit en daar met boomwortels om vocht concurreert.
Veel bemesting is niet nodig. Een jaarlijkse laag bladaarde of rijpe compost past beter dan zware kunstmestgiften.
Na de eerste stevige herfstkou sterven de stengels af.
U kunt het afgestorven materiaal in het late najaar verwijderen. In een natuurlijke bostuin kan het ook tot het vroege voorjaar blijven liggen.
Na enkele jaren vormt zich een bredere groep. Wanneer de planten te ver uitbreiden of wanneer u een tweede groep wilt maken, kunt u de wortelstok delen.
9. Vermeerdering van deze salomonszegel
Delen vormt de eenvoudigste methode om deze bontbladige salomonszegel te vermeerderen.
Het voorjaar is daarvoor een geschikt moment.
Graaf een gedeelte van de wortelstok voorzichtig op en verdeel hem in stukken met gezonde wortels en duidelijke groeipunten.
Werk voorzichtig rond jonge scheuten. Deze kunnen gemakkelijk afbreken.
Plant de stukken vervolgens direct opnieuw in humusrijke grond en geef voldoende water.
Door vegetatief te vermeerderen behouden de nieuwe planten dezelfde bontbladige eigenschappen als de oorspronkelijke plant.
Dat is bij een cultivar belangrijk.
Zaailingen bieden geen garantie op precies dezelfde crème-witte bladrand en gelijkmatige groei.
Delen heeft bovendien een praktisch voordeel voor het tuinontwerp.
Van een grote bestaande groep kunt u na verloop van tijd materiaal gebruiken om dezelfde lichte bladstructuur elders in de tuin te herhalen.
Zo ontstaat samenhang zonder dat u telkens een andere bontbladige plant hoeft toe te voegen.
10. Verwante soorten en cultivars van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Binnen dit hoofdstuk houden we ons aan Polygonatum odoratum en cultivars van dezelfde soort die aantoonbaar in Nederland en/of België verkrijgbaar zijn.
- Polygonatum odoratum – de botanische soort. Een wortelstokvormende vaste plant met sierlijk gebogen stengels, groene bladeren en hangende geurende crèmewitte bloemen met groene uiteinden.
- Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum' – bontbladige vorm met groene bladeren en crème- tot witkleurige randen. De lichte bladtekening vormt gedurende een groot deel van het groeiseizoen de belangrijkste sierwaarde.
- Polygonatum odoratum 'Red Stem' – selectie met opvallende wijnrode tot roodpaarse stengels, groene bladeren en crèmewitte bloemen. De donkere stengelkleur geeft deze cultivar vooral van dichtbij een extra accent.
Het assortiment van betrouwbaar verkrijgbare cultivars binnen precies deze soort blijft daarmee bewust beperkt.
Er bestaan internationaal meer namen en selecties, maar wanneer actuele verkrijgbaarheid in Nederland of België onvoldoende duidelijk is, nemen we die niet alleen voor een langere lijst op.
Voor het tuinontwerp bieden de genoemde vormen bovendien al duidelijk verschillende mogelijkheden.
De botanische soort geeft vooral een rustig groen beeld. 'Red Stem' voegt donkere stengelkleur toe.
De bontbladige 'Variegatum' doet juist het tegenovergestelde en brengt lichte lijnen in de beplanting.
Voor een donkere schaduwborder heeft die laatste eigenschap bijzonder veel waarde.
Een groep hoeft daarbij niet groot te zijn.
Enkele gebogen stengels met lichte bladranden kunnen al voldoende zijn om tussen donkere varens en andere groene bladplanten een helder accent te maken.
Daarmee selecteren we deze cultivar niet alleen omdat bont blad aantrekkelijk is.
We gebruiken hem doelgericht als een vorm van visueel licht in de schaduw.
11. Bijen en biodiversiteit van salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum') bloeit in mei en juni met hangende crèmewitte bloemen. Hommels en andere bestuivende insecten kunnen deze bloemen bezoeken voor nectar en stuifmeel.
De bloemen hangen onder de gebogen stengels. Daardoor vallen ze voor ons misschien minder sterk op dan bloemen die boven het blad staan, maar voor insecten blijven ze goed bereikbaar.
Binnen een schaduwtuin vormt de bloei een nuttige aanvulling op andere voorjaarsplanten. Combineer salomonszegel bijvoorbeeld met nieskruid, Kaukasisch vergeet-mij-nietje en andere soorten die vroeg in het seizoen bloemen produceren.
Later nemen andere schaduwplanten de bloei over.
De waarde voor biodiversiteit beperkt zich bovendien niet tot de bloemen. Een volwassen groep vormt een vrij dichte bladstructuur waarin kleine dieren beschutting kunnen vinden.
In het najaar sterven de stengels en bladeren af. In een natuurlijke bostuin hoeft u niet ieder blad direct te verwijderen. Een dunne laag organisch materiaal beschermt de bodem en levert voedsel aan regenwormen, schimmels en andere bodemorganismen.
Ook afgevallen boomblad mag gedeeltelijk tussen de planten blijven liggen. Zo ontstaat geleidelijk de humusrijke bosgrond waarin salomonszegel zich thuis voelt.
Biodiversiteitstip: combineer salomonszegel met verschillende voorjaars- en zomerbloeiende schaduwplanten. Zo ontstaat onder bomen en heesters een gevarieerde beplanting met voedsel, beschutting en een gezonde strooisellaag.
12. Problemen en ziekten van deze salomonszegel
Salomonszegel groeit op een geschikte standplaats doorgaans gezond. Toch kunnen enkele problemen optreden.
Een bekende belager is de salomonszegelbladwesp. De larven kunnen in korte tijd grote delen van het blad opeten. Vooral aan het einde van het voorjaar en het begin van de zomer kan de vraat plotseling opvallend worden.
Controleer daarom regelmatig de onderzijde van de bladeren wanneer u veel gaten of kaalgevreten stengels ziet.
Slakken kunnen eveneens schade veroorzaken. Vooral jonge scheuten die in het voorjaar net boven de grond verschijnen, zijn kwetsbaar.
Droogte vormt een ander belangrijk aandachtspunt.
Salomonszegel houdt van een humusrijke bodem die voldoende vocht vasthoudt. Onder grote bomen kunnen de boomwortels echter veel water opnemen. Daardoor kan zelfs een schaduwrijke plek tijdens een droge zomer behoorlijk droog worden.
Bij langdurig vochttekort kunnen de bladranden bruin verkleuren en sterven de stengels eerder af.
Ook te veel zon kan bladschade veroorzaken. Vooral de lichte randen van 'Variegatum' reageren op een hete, droge standplaats sneller met bruine plekken.
Een zeer natte en slecht doorlatende bodem past evenmin. De wortelstokken groeien het beste in een luchtige bodem met voldoende organisch materiaal.
Geef de plant daarom vooral een rustige bosachtige groeiplaats en voorkom grote schommelingen tussen extreme droogte en langdurige nattigheid.
13. Veelgestelde vragen over salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Hoe hoog wordt salomonszegel 'Variegatum'?
De plant bereikt doorgaans ongeveer 60 tot 100 cm hoogte. De gebogen stengels kunnen een volwassen groep bovendien behoorlijk breed laten ogen.
Wanneer bloeit salomonszegel 'Variegatum'?
De belangrijkste bloeiperiode valt in mei en juni. Onder de stengels verschijnen dan crèmewitte, hangende bloemen met groenachtige uiteinden.
Is salomonszegel 'Variegatum' wintergroen?
Nee. De bovengrondse stengels sterven in het najaar af. Vanuit de ondergrondse wortelstokken verschijnen in het voorjaar nieuwe scheuten.
Kan salomonszegel in diepe schaduw groeien?
Ja, maar lichte tot normale halfschaduw geeft meestal het mooiste resultaat. In zeer diepe schaduw kan de groei minder krachtig worden.
Kan salomonszegel 'Variegatum' in de zon?
Een beetje ochtend- of avondzon vormt meestal geen probleem wanneer de bodem voldoende vochtig blijft. Felle middagzon in combinatie met droogte kan vooral de lichte bladranden beschadigen.
Welke grond heeft salomonszegel nodig?
Een vruchtbare, humusrijke, vochthoudende maar goed doorlatende bodem past het beste. Bladaarde en compost helpen om een goede bosachtige bodemstructuur te creëren.
Breidt salomonszegel zich uit?
Ja. De plant groeit via ondergrondse wortelstokken langzaam naar buiten. Daardoor ontstaat met de jaren een steeds grotere groep zonder dat de plant zich extreem agressief gedraagt.
Wanneer kan ik salomonszegel delen?
Het voorjaar vormt een geschikt moment. Graaf een gedeelte van de wortelstok voorzichtig op en plant stukken met gezonde wortels en groeipunten opnieuw.
Waarom krijgen de bladeren bruine randen?
Droogte, te veel directe zon of een combinatie daarvan vormt vaak de oorzaak. Vooral de lichte bladranden van 'Variegatum' reageren gevoelig op hete en droge omstandigheden.
Met welke planten combineert salomonszegel mooi?
Salomonszegel combineert fraai met varens, elfenbloem, Kaukasisch vergeet-mij-nietje, mukdenia, nieskruid, purperklokje en verschillende siergrassen voor de schaduw.
14. Conclusie over salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum')
Salomonszegel (Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum') is een sierlijke vaste plant voor halfschaduw en schaduw.
De gebogen stengels, crèmewitte voorjaarsbloemen en groen-witgerande bladeren geven de plant een verfijnde uitstraling.
Een humusrijke, vochthoudende en goed doorlatende bodem geeft de beste omstandigheden. Vooral onder bladverliezende bomen en heesters voelt salomonszegel zich goed thuis.
Veel onderhoud vraagt de plant niet.
De wortelstokken breiden zich geleidelijk uit en vormen met de jaren een steeds grotere groep. In het voorjaar verschijnen nieuwe scheuten en in het najaar sterft het bovengrondse gedeelte opnieuw af.
Voor het tuinontwerp ligt de belangrijkste kwaliteit van deze cultivar echter in de lichte bladranden.
Een schaduwborder heeft namelijk niet automatisch behoefte aan veel bloemen om aantrekkelijk te blijven.
Bloemen verschijnen vaak slechts enkele weken.
Bladeren blijven maanden aanwezig.
Daarom kunnen we bladkleur gebruiken om een donkere beplanting langdurig lichter te laten ogen.
De witte tot crèmekleurige rand rondom ieder blad van 'Variegatum' vangt het beschikbare licht op.
Daardoor blijven de afzonderlijke bladeren zelfs op enige afstand herkenbaar.
Tegen een achtergrond van donkergroene varens ontstaat bijvoorbeeld een sterk effect.
De varen vormt een fijne donkere structuur.
Daarvoor tekenen de brede, lichtgerande bladeren van salomonszegel zich duidelijk af.
Ook de groeirichting speelt mee. De bladeren volgen de gebogen stengels en vormen daardoor lichte bogen door de beplanting. Dat levert meer op dan alleen een kleurcontrast. Het brengt ook richting en beweging in het plantvak.
We kunnen dat effect bovendien herhalen.
Een eerste groep salomonszegel kan dicht bij een pad staan. Een tweede groep verschijnt verderop onder een heester. De lichte bladranden leggen vervolgens visueel een verbinding tussen beide plekken.
Daarbij is terughoudendheid belangrijk.
Wanneer we een volledige schaduwborder vullen met witgerand, geelgevlekt en zilverkleurig blad, ontstaat al snel onrust.
Lichte bladkleur werkt juist goed omdat er voldoende donker groen omheen staat.
We hebben het contrast nodig.
Daarom zou ik deze salomonszegel gebruiken als een reeks zorgvuldig geplaatste lichtaccenten tussen overwegend groene schaduwplanten.
Zo kan een donkere hoek lichter ogen zonder dat we de natuurlijke sfeer van een bosachtige beplanting verliezen.
De voorjaarsbloemen vormen vervolgens een extra bonus.
Daarmee laat Polygonatum odoratum var. pluriflorum 'Variegatum' mooi zien dat we in een schaduwtuin niet alleen met bloemen kunnen ontwerpen, maar ook met het licht dat verschillende bladkleuren opvangen en teruggeven.
Maak een schetsafspraak
Heeft u hulp nodig bij het maken van een tuinontwerp en/of het samenstellen van een beplantingsplan? Maak dan een afspraak met de Schetsservice!
